FreeDigitalPhotos.net

Pistaći – latinski kikiriki

Istraživanja su pokazala da pistaći pomažu u sprečavanju gojaznosti kao i većina koštunjavnog voća jer iako imaju visoku stopu masti, one se ne razlažu u potpunosti jer se radi o nezasićenim mastima. Zbog visokog sadržaja proteina i vlakana, pistaći smanjuju želju za jelom, pored toga sadrže antioksidante o kojima često govorimo kao o onome što odlaže starenje. Dnevna količina od 30 do 50 grama pistaća smanjuje rizik od srčanih oboljenja, rizik od gojaznosti i kako su takođe istraživanja potvrdila rizik od oboljevanja od nekih vrsta karcinoma, prvenstveno karcinoma pluća  i prostate.

Trideset grama pistaća sadrži oko 180 kalorija, sadrži skoro podjednako belančevina kao i meso, minerale – kalijum, kalciju, gvožđe, magnezijum, fosrof, mangan. Odličan je izvor vitamin E i B6.

Kao i većina svega što danas jedemo, pistaći su stigli sa Bliskog istoka gde se gaje hiljadama godina. Ime su dobili od arapskog “fustuak” i persijskog “pesteh” zbog zvuka koji proizode kaa sazru i pukne im ljuska što zvuči kao pisak.

Sa Bliskog istoka, pistaći su se širili ka Grčkoj, a za vreme  Mletačke republike koja je imala bliske trgovinske odnose sa Bliskim istokom, pistaći su pomorskim putevima stigli na područje današnje Italije. Odatle su počeli da se šire ka Evropi zbog čega sui h nazivali latinski kikiriki.

Veoma dugo, severno od Italije, pistaći su bili uglavnom nepoznati I korišćeni su uglavnom u izradi tada veoma retkih i skupih delikatesa, tek posle drugog svetskog rata počinju da budu dostupni širim masama, postaju popularna “grickalica”.

Prema legendi, pistaći su bili omiljena hrana kraljice od Sabe koja je zahtevala da se svi bave proizvodnjom pistaća kako bi zadovoljili njene potrebe.

One comment

  1. http://lifeiswonderful69.blogspot.com/ Napravila sam svoj blog pa ako imate vremena procitajte i recite mi sta mislite

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *