Home / Kafa sa tetkom / Oružje gnevnih domaćica – oklagija
Oružje gnevnih domaćica – oklagija

Oružje gnevnih domaćica – oklagija

Nekome će oklagija biti asocijacija na domaći hleb, mirisne kolače, nekome na stereotipno oružje besne žene koja u gluvo doba, u šlafroku i sa viklerima na glavi, gleda u sat na kome se minuti pretvaraju u godine i jedva čeka da se on pojavi pa da ga oklagijom pita gde je bio.

Nepoznato je kako je oklagija postala sredstvo kojim se dočarava bes zapuštene žene koju muž nige ne izvodi i kako je stigla na karikature, da li je povod stvarno bila neka žena koja je njome vaspitavala muža ili se oklagija jednostavno smatra najubojitijim vaspitnim sredstvom koje ne ubija, jer žene i kad žele da ubiju nestašne muževe – “Slatko bih ga ubila” zaista to ne žele, kud bi posle, ali da li ste se ikada zapitali  ko je izmislio oklagiju, kuhinjsko pomagalo koje se nalazi u skoro svakoj kuhinji.

Oklagiju su prvi koristili Etrurci još u 9. veku pre nove ere, u to vreme dominantan narod koji se koristio mnogim pomagalima tokom spremanja hrane. Bilo je to obično zaobljeno parče drveta ali ne mnogo različito od današnjih oklagija. Etrurci nisu ostavili pisane zapise o upotrebi oklagije ali se na mnogim rezbarijama iz tog doba može videti proces mešenja hleba i rastanjivanja testa pomoću oklagije, na vazama, raznim predmetima i na zidovima grobnica.

Kroz istoriju, oklagija se uvek koristila i uvek je to bilo parče zaobljenog  drveta. Ovakva, kakvu imamo danas, sa ručkama što je čini puno lakšom za upotrebu, pripisuje se Francuzima. Komercijalna proizvodnja oklagija počela je krajem 18. i početkom 19.veka. Prvobitno su pravljene od borovine a kasnije od trešnjinog ili javorovog drveta.

Danas se koriste oklagije od raznih materijala, plastike, silikona, pa čak i stakla, veliki kulinarski magovi  koriste i oklagije od mermera, uglavnom za lepljive mase.

Smatra se da sve veća mogućnost da se kupe gotova i zamrznuta peciva, iako se ne mogu uporediti sa onim domaćim, prete da istisnu oklagiju kao kuhinjski alat koja će jednog dana biti isto što i mlinovi za kafu, samo porodična uspomena na neka davno prošla vremena.

U pojedinim zemljama sveta postoji običaj da se oklagija prenosi sa kolena na koleno tako da mnoge žene mese pomoću oklagija koje su koristile još njihove prabake.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*